Breed hurken de musea… (Wilma Stockenström)

Breed hurken de musea over hun schatten,
stijf houden ze de daken vast,
open stoten ze de indrukwekkende deuren,
en kijk, het drentelt naar binnen
en kijk, het drentelt naar buiten
en misschien blijft er rakelings aan het oppervlak
van vaas en vis een aanraking over
tussen speuren en zien, het cruciale ogenblik,
dat niet bewaard kan worden,
en voortdurend gebeurt,
gedurig, aan weerskanten van de laan
scheiding tussen de schappen van kunst en wetenschap,
de bindende, tronende eikenlaan
waar ik, opengedroomd, naar musea loop.

********

Wyd hurk die museums oor hul skatte,
stijf hou hulle hul dakke vas,
oop stoor hul die indrukwekkende deure,
en kyk, dit drentel na binne
en kyk, en drentel na buite
en miskien bly rakelings op die oppervlak
van vaas en vis ’n aanraking oor
tussen speur en sien, die omwentelende moment,
dit wa nie bewaar kan word nie,
dit wat gebeurd gebeur,
gedurigdeur, werskante van die laan,
skeiding tussen die stellings van kuns en wetenskap,
die bindende, tronende eikenlaan
waar ek, oopgedroom, museums toe stap.

(uit het Zuidafrikaans vertaald door Robert Dorsman)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s