initiatie (H.C. ten Berge)

De grote moeder vliegt
tussen oeral en altaï

tussen haar veren verstijven, en slapen
de doodsslaap van de sjamaan

haar keel is een trommel
haar keel wordt zijn kwetsbare stem

uit de trommel: rauw kaaklen van rendier-korjakken,
de hoefslag, de roffelende roep van jakoeten te paard

sneeuw staat op zijn lippen
schuim bedekt de grond

uit haar borst groeit de berk
en de slaper schuilt in de bovenste takken

pikt een snavel aan zijn geslacht
trilt een arendsveer in de wind

zich verwonden om heel en heel-
huids herboren te worden

hardhandig uit het ei gewipt
door de wuivende moeder die wegvliegt

de eerste sneeuw is gevallen; vanuit
de woudrand voert een vers wildspoor naar hier

o kinderen van nanoek,
hij keert terug met zijn lied

ijsnaalden staan in de schors van het weten,
de lippen zijn koud maar de tong is gezuiverd

wie brengt licht? wie genezing?
hij is zeven maal rond de aarde gedragen

als een hoed is zijn haar
met een slagpen doorstoken

Met dank aan John!
(Bron: de witte sjamaan/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in H.C. ten Berge en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op initiatie (H.C. ten Berge)

  1. Zeer geheimzinnig en mooi gedicht over initiatie. Doet mij denken aan mijn gedicht ‘Inti’ (Passie.com, blz 150).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s