Avond (Albert Kuyle)

Eens droomden wij de dagen in een hoogeren toon,
lichter en goudener, in andere, teerder kleuren,
de handen blank en smal, het haar gezalfd van geuren,
verliefde prinsekinderen rond een koningstroon.

De nachten werden koel, de meien werden kort,
en toen, ten middag over, zon bleef branden,
bezagen wij verschrikt het merk in onze handen
en hoe geen enkel feest ons niet gegeven wordt.

Hoe is het dan zoo goed geworden op den duur:
de dagen als een kudde van ons beiden
die grazend rondgaat op een kleine weide
en die zich vredig neerlegt in het avond-uur.

(Bron: Albert Kuyle IX gedichten/De Koepel 1947)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Albert Kuyle en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Avond (Albert Kuyle)

  1. Een soort dichterlijke biografie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s