Maandelijks archief: februari 2014

De zompige wadden tussen Ameland en Vlieland (Hendrik Carette)

Ruk mij uit het slijk, en laat mij niet verzinken; laat mij gered worden van mijn haters, en uit de diepten der wateren. Psalm 69: 15 Waden is te voet, als voetreiziger, gelaarsd met plonzende lieslaarzen aan, onder een machtige … Lees verder

Geplaatst in Hendrik Carette | Tags: , | 1 reactie

De woning van de zee (Pieter Aerts)

Droevig drinkend tussen het warme wonen van de vingers uw leesbaar licht tot gij langzaam donker wordt en wegvloeit als een blad op de rivier. Met sneeuw soms teken ik de eerste rozen van uw dageraad en met het zachtste … Lees verder

Geplaatst in Pieter Aerts | Tags: , | 1 reactie

Dat alles stroomt (J. Eijkelboom)

Dat alles stroomt moet je niet roepen tegen de waterval in of overbodig fluisteren bij weer een uitvaart. Zie het liever voor je als je achter een vrouw aan loopt — kijk hoe haar heupen kantelen van wel naar niet … Lees verder

Geplaatst in Jan Eijkelboom | Tags: , | 1 reactie

Zekerheid (Leo Vroman)

Kus mijn hand: de baan waarin de daad verglijdt van weifeling naar spijt, en kus mijn ziel die zwerft en ongeweten zweeft van wachten tot vergeten. Ontvouw de slapen, smal en hoog die God vermoeid tezamen boog; ontspan de binten … Lees verder

Geplaatst in Leo Vroman | Tags: , | Een reactie plaatsen

Melle (Herman de Coninck)

Weet je nog hoe we, vroeg voor de tijd van het jaar en laat voor de tijd van de dag, een leeuwerik hoorden zingen, zo ragfijn als Melle schilderde, met een penseel met slechts een haartje? Als ik ooit nog … Lees verder

Geplaatst in Herman de Coninck | Tags: , | 3 reacties

Mon enfance (Jacques Brel)

Mon enfance passa De grisailles en silences De fausses révérences En manque de batailles L’hiver j’étais au ventre De la grande maison Qui avait jeté l’ancre Au nord parmi les joncs L’été à moité nu Mais tout à fait modeste … Lees verder

Geplaatst in Jacques Brel | Tags: , , | 2 reacties

Droom (Jo Gisekin)

Ik droomde dat ik de tel kwijt was struikelde over zonderlinge naaktheid over het vel van de steen waarop ik het hoofd moest leggen het hield niet op met grasmusgroen te schieten tussen rose tegels handen deinden uit in zomerlange … Lees verder

Geplaatst in Jo Gisekin | Tags: , | 1 reactie

In het park (Hella S. Haasse)

De hemel ligt verdronken in het meer, De wilgen staren roerloos neer in hun reflexie, en de zwanen trekken plechtig zilv’ren banen. Het groen is jong, maar droomt de weemoed al van herfsten bruin en bladerval Mijn lijf draag — … Lees verder

Geplaatst in Hella S. Haasse | Tags: , , , | 1 reactie