Stilten (Jo Gisekin)

Het gras kan leeftijdloos
te stoeien liggen

weiden van gekoeld glazuur
zwemmen met schaduwvleugels
aan bomen voorbij

er is geen wind
geen nukkigheid
die speels jouw zinnen scherpt

voorjaarsbloemen
worden blank geboren
langs trage muren
die de nacht niet zien

ik voel mij als een waterplant
die stilten
aan elkander knoopt…

(Gedichten 1969/Davidsfonds)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jo Gisekin en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Stilten (Jo Gisekin)

  1. Een gedicht naar mijn hart! Speels en toch diepzinnig en mooi. Zo is Jo Gisekin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s