Aan een meisje (F.W. van Heerikhuizen)

Hoe wonderlijk dat in die jaren
Waarin mijn diepste zelf geboeid
Lag jij bent opgegroeid
En met je heerlijk wilde haren
Langs alle wegen bent gestoeid
Die ik lang kende en wat vermoeid
In mijn geheugen bleef bewaren.

De oude heide en de nieuwe wegen,
De radio, de markt, zon op een nieuwe buurt,
De middagen met ruisend zachte regen
Hebben je leven lachend doorgestuurd.

Ik heb van je bestaan niet afgeweten,
Maar ’t is of ik je altijd heb gekend,
Want alle dingen zijn sinds lang aan je gewend,
Ook die wij beide bijna zijn vergeten.

(Bron: Tussen twee zomers/Van Dishoeck)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in F.W. van Heerikhuizen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s