Mijn doodgewaand geluk (Frank Meyland)

Slechts als ik haar benader
met woorden en gebaar,
haar handen schoon tegader

gelijk een vogelpaar,
vind ik u jubelend weder,
vervlogen jaar na jaar

maar telkens weer gereder:
mijn doodgewaand geluk…
Een vrouw die mij zo teder

bindt in haar zalig juk
met liefdevolle banden,
slaat mijn verleden stuk

met hare broze handen
alsof ik weerloos was,
alsof mijn schip wou stranden

en ik voor goed genas
van duizend duisterheden.
Geluk heet ’t jong gewas

waar onze zachte schreden
nooit spoorloos in vergaan,
geluk breekt het verleden

om nooit teloor te gaan.

(Bron: Aendachtigh/De Nederlandsche Boekhandel)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Frank Meyland en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s