Na-middag (P.C. Boutens)

De middag waast den hemel blank,
De zee ligt als een diep en wit geheim
Dat fluistert aan de blonde bank
Zijn zilveren rijm.

De lucht is één verklaarde wolk,
En elk geluid dat even kringt,
Verdrinkt en zinkt
In stille kolk.

Een naakte zwemmer waad ik door
De spiegelende oneindigheid:
Ver achter mij verloor
Ik aarde en tijd….

Daar is het leven weêr:
De lucht verdiept tot uwer ogen blauw,
Over de duinen als een gouden dauw
Zonk uwer haren lichtschijn neêr.

(Bron: Verzamelde werken/Boucher, opgenomen in: met twee maten, Bloemlezing door Paul Rodenko/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in P.C. Boutens en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s