In het park (Hella S. Haasse)

De hemel ligt verdronken in het meer,
De wilgen staren roerloos neer
in hun reflexie, en de zwanen
trekken plechtig zilv’ren banen.
Het groen is jong, maar droomt de weemoed al
van herfsten bruin en bladerval
Mijn lijf draag — als de slanke loten —
bloei en dood in zich besloten.
De onvergank’lijke vergank’lijkheid:
een caroussel, dat buiten tijd
en ruimte wentelt: ik, de zwanen,
bomen en gras — wij groeien, tanen,
vergaan, en keren weer — en altijd weer
mèt ons een spiegelbeeld in ’t meer
en op het water zilv’ren voren. —
Tussen dood en dood geboren,
en stervend in een leven eindeloos,
der zwanen zuster, en aan roos
en wilg en water hecht verwant
drink ik mijn Fosco aan de waterkant.

(Bron: Stroomversnelling/N.V. Em. Querido’s Uitgevers Maatschappij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hella S. Haasse en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op In het park (Hella S. Haasse)

  1. Helle Haase schreef ook een mooi boekje over Zwanen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s