Zekerheid (Leo Vroman)

Kus mijn hand:
de baan waarin de daad verglijdt
van weifeling naar spijt,

en kus mijn ziel
die zwerft en ongeweten zweeft
van wachten tot vergeten.

Ontvouw de slapen, smal en hoog
die God vermoeid tezamen boog;
ontspan de binten en bevrijd
wolken van ijlheid, eenzaamheid,

het weten, dat geen kennis vindt,
omspinnend, wat geen ketens bindt
en gulden vlerken schenk mij aan
om ruisend heen te gaan!

(Bron: Leo Vroman 262 gedichten/Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Leo Vroman en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s