Dat alles stroomt (J. Eijkelboom)

Dat alles stroomt
moet je niet roepen
tegen de waterval in
of overbodig fluisteren
bij weer een uitvaart.

Zie het liever voor je
als je achter een vrouw aan loopt —
kijk hoe haar heupen kantelen
van wel naar niet en
onbedaarlijk andersom.

En daar, op zijde weliswaar
neigt zich een golvende courtisane
om uit een ranke boot vandaan
te laten zien
hoe je de waterlelie plukt.

En die bijna honderd meter hoge
zilvergrijze kantoorzerk dan?
Je bent oud genoeg om te weten
hoe daar een paar ruime villa’s stonden
met nieuwsgierige erkers.

Nee, die komen nooit terug
maar ooit gaat ook die kolos
als een stoffige waterval ten onder.
Ook puin biedt zo zijn troost.

(Bron: Verzamelde gedichten/De Arbeiderspers)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jan Eijkelboom en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Dat alles stroomt (J. Eijkelboom)

  1. Meer filosofische dan poëtisch, maar toch genietbaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s