Museaal (Roland Joris)



Jan Hoet 1936 – 2014



Nergens een plek
voor de rusteloze. De kunst
komt nooit meer thuis. Haar schuilplaats
kent geen tijd

Voor elke hinderlaag
een hink-stap-sprong, een
waagstuk in het durvend
donker

Hoeveel klanken glijden
uit, hoeveel stoornissen suizen
nog na: we strelen schrille
snaren

Een scheur heeft schoonheid
in het doek gekerfd: op straat
ligt als verstomd een colablikje
tot sculptuur geschopt, het Niets
vraagt om een sokkel

We kwelen dissonanten
in de bomen nu het later
wordt en aan het avondmeer
de waanzin van de maan
zich weer in ons
weerspiegelt

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Roland Jooris en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s