Het schitterende (Elma van Haren)

… En met de geur van water in de schaduw, een groene.
Ik kantelde de bemoste stenen om
de zilvervisjes weg te zien glibberen.
Het was een droom over het plezier van het omkeren,
    die wetenschap dat je van alle kanten…
    en dan toch niet verloren raken!
De vrijheid om vanuit elk opzicht het uitzicht…
    Zoals dieren ruiken dat het gaat regenen, terwijl
    de lucht nog blauw is. Ja,
    dat moest ik beter begrijpen.
        Ook wolken behoren tot het landschap.
        Niet altijd denken dat omhoog kijken meteen
        het zwaard naar beneden laat suizen.

Het was een droom over kristalhelderheid,
waarin ik mijn eigen bewegingen zag,
die ik maakte in mijn slaap.
                                                  Een slaapvattend mij.
    Eerst een slaapdronken ademen en dan
    het kneden van droom door de hersens
    om met veel zuurstof wakker te worden.

Uit bed gesprongen om vlug in de spiegel
te zien wat erin zat die dag.
    De zilvervisjes, die van onder uit de slaap
    naar boven waren geschoten door mijn gezicht
    en zich hadden verborgen in de schaduw bij mijn mond
    de ogen de haargrens.
Ik telde mijn geld
en liep in de dag
                            met een zilvergezicht.

(Bron: Eskimoteren/de Harmonie)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s