Post Tenebras Lux (Jotie T’ Hooft)

In de stilte van het gras is het voorjaar
geboren, het koren gezaaid
en de mogelijkheden weer open.

Maar in alle stilte grijpen wij plaats,
verjagen met geluid de dichters
uit hun huizen en huilen daarna
om wat verloren ging.

Jij ontdoet me van mijn woorden
en legt mij naakter op het grote bed
van de avond in je ogen gaat de zon
onder.

Je vingers zaaien mijn zintuigen vol vrede,
spannen de paarden uit en strelen het denken
glad. Zo waait jouw lente naar mijn lichaam
over.

(Bron: Verzameld werk/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jotie T'Hooft en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Post Tenebras Lux (Jotie T’ Hooft)

  1. Ben zo blij met dit prachtige liefdesgedicht van Jotie! Eindelijk een vers dat niet spreekt van dood, het ‘niets’ , de ellende van het leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s