Er is iets om de dingen (Paul Verbruggen)

Er is iets om de dingen heen
dat niet van hen is,
doch dieper dan zij zelve leeft.
Wanneer bij ’t scheiden van de dag
de vijver stil wordt en alleen
nog ritslen in de blaren wordt gehoord,
en stiller nog de roeier
zijn riemen optilt uit het water
dan duikt nog steeds de Lorelei op
en legt haar hoofd te dromen tussen ’t wier.
Het lijkt of dit bestaan
de schaduw is van wat
daaronder dieper leeft,
en ons volledig boeit.
Het is de blik die gans de mens bepaalt,
het is de steen die met wat zon
aan ’t leven gaat.
Het is de gloed
die om juwelen vloeit
en Rembrandt heeft verteerd.
Het is bij ’t oopnen van de kamer
na de reis,
de diepe stilte van ’t vertrek
en ’t rood van de geranium
op de tafel.

(Bron: Gedichten/De Sikkel 1932)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Paul Verbruggen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Er is iets om de dingen (Paul Verbruggen)

  1. Ik ben gevoelig aan dit gedicht. Het beschrijft veel expliciter wat ik neerlegde in mijn gedicht over de oude vijver: ‘Anima Mea’ op blz 51 van mijn bundel ‘Passie.com’. Dank Ingrid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s