In de ochtend (Rogi Wieg)

Verwondering over de matte lichtval
van deze ochtend, vol kersen en kleine regen.
Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal
is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen;

muziek die neerdaalt uit een instrument
waarop ik lang geleden heb gespeeld.
De klank verstoort mijn evenwicht. Het is mij onbekend
wat men hier speelt, de compositie lijkt verdeeld

in toen en nu; mijn vingervlugheid is gelijk.
De vleugel glanst, haar draagkracht even sterk,
zoals de lichte Arabesque die ik ontwijk
als ik mij tot herinnering beperk.

Zie, mijn vader prijst mijn spel,
geeft richtlijnen, streelt nu mijn moeders hand.
Tijd valt uit elkaar in onverdraaglijk getel.

(Bron: Toverdraad van dagverblijf/Van Oorschot)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Rogi Wieg en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op In de ochtend (Rogi Wieg)

  1. Geheimzinnig gedicht: ‘ Het is mij onbekend wat men hier speelt’. Wie speelt? ‘Het’, speelt, als het ware buiten zijn eigen spel, dat zijn vader prijst. Maar die streelt de hand van de moeder, en dan valt de tijd uit elkaar, in ‘onverdraaglijk getel’.
    Prachtig gedicht over het onzegbare, het onspeelbare, over het geheimzinnige dat buiten de tijd valt, ook in de muziek, en in de taal van het gedicht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s