Hier komt de zon (J. Eijkelboom)

die de mensen donkerder maakt
zodat ze weer zichtbaar worden
in het wit van die baaierd.

Vroeg zijn zijn stralen als brushes
die amper het kalfsvel beroeren,
de strakke huid van het zwerk.

Of zie zo onder de boog van de brug
als spelende panters bewegen
met wisselende stippen zwart en goud.

En later de koperen ploert
die je doet snakken naar zondvloed,
zoals in dat land van stoffig smaragd

waar regen te groot is voor regen
en bruine kinderen, voetzolen
onverwacht geel, zich joelend repten

naar de oorverdovende ovatie
van een heet zinken dak. Of eerder nog,
thuis, de helende geur van modder
en de drie aroma’s van gras.

Hier komt de zon, leg je zwachtels
nu af. Maak, zon, mij
in uw strenge liefdadigheid
onsterfelijk zolang ik leef.

(Bron: Verzamelde gedichten/Arbeiderspers)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jan Eijkelboom en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s