Tango (Elisabeth van Hilten)

Zomereind — in de beloken tijd —
verschijnen de Aeschna’s, de grote libellen
glinsterend blauw en groen zeilen en zwenken zij —
flitsend en trillend — rustloos voorbij
soms staan zij plotseling stil —
hangen loos in de lucht —
stijgen dan verticaal —
om pralend en statig een vervaarlijke boog te beschrijven

Volmaakt synchroon — vlak op elkaar —
door radar verbonden — draadloos gezonden
twee helikopters — in demonstratievlucht —
afstand twee duim en perfect gedrild
hoekig en arrogant —
gelijktijdig woest en fel —
wervelend elegant —
meanderend razendsnel —
om dan statit en stoer een reusachtige boog te beschrijven

zij dansen tango — zij dansen tango!
fier en hartstochtelijk een elitaire tango
zij dansen Astor Piazzolla en Malando
de Libeltango in de late zomerzon

(Bron: Zwanenzang/uitgegeven in eigen beheer, Roermond 2003)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Elisabeth van Hilten en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Tango (Elisabeth van Hilten)

  1. Mooi! Goed geobserveerd en poëtisch beschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s