A spoonful of dust (Herlinda Vekemans)

Eigen aarde, Anna Achmatova


je slaapt
zwaar rond me van jou-er
kan niet

je wordt wakker ik rek en herkrul me
je arm trekt me in jou als in een lepel

je wilt opstaan
je dekt me toe met rommelend gemurmelde woorden
je herschikt mijn haar je zoent
een schepje aarde op mijn pols
en verlaat de kamer

je warmte begint te wegen
ik lig levend in de dag


(Bron: Buiging/Poëziecentrum)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Herlinda Vekemans en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op A spoonful of dust (Herlinda Vekemans)

  1. Is het een gedicht van Herlinde Vekemans, of is dit een vertaling van haar van een gedicht van Achmatova?

    • Ingrid zegt:

      Het is een hulde aan Achmatova. De zin “een schepje aarde op mijn pols” verwijst naar het gedicht ‘Eigen aarde’. Ik heb het spijtig genoeg niet volledig, slechts een fragment. Zoals het gedicht van Achmatova verwijst naar de dood, zo benadrukt Vekemans het leven, hoewel ze ook de dood noemt. Met name in de titel: A spoonful of dust (we zijn uit stof gemaakt en zullen tot stof wederkeren). De laatste zin, “ik lig levend in de dag” vormt dus een contrast met de titel.

      Het fragment uit Eigen aarde van Anna Achmatova luidt:

      Ja, voor ons is het slijk aan je hakken
      ja, voor ons is het zand in je mond,
      en wij maken verkruimelen hakken
      Deze stoffige zuivere grond.

      Maar wij gaan erin liggen en worden haar deel,
      Daarom heet zij ook vrijuit de onze, geheel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s