Pantheïstisch uur (Huub Beurskens)

Niets is begin. Vanmiddag houdt de wind van hoge
populieren en de zon van tussenbeide komen. Bomen
hebben ook gehoor — waar is hun bruisend ruisen anders
voor? En rododendrons tonen zich lilarood om het mij

te zien bemerken. De parkdronkaards spektakelen als
orakels over het wereldgebeuren en bijna niks meer in de fles.
Onder almaar weer teloorgaande waterkrinkelrimpelingen
liplezen vijverkarpers des hemels onderzijde waar een eend

met vijf, zes donzen dingen haar spoor door trekt. Niets is
finaal. Dat de jasmijn beroezend geuren kan zonder zelf te
kunnen ruiken kan toch niet zo zijn? Of hebben anderzijds
wij zonder het te kunnen kennen iets speciaal voor struiken,

mussen, bijen? Allemaal zijn wij. Een zitbank dicht gedachten
aan kussen en meisjesdijen toe aan mij. Niets is finaal, niets is
begin, en allemaal zijn wij iets daar tussenin. Dat geldt zelfs
straks voor kransen onder kale takken naar een graf gebracht.

(Bron: Het liegend konijn/Van Halewyck, Leuven – Van Gennep, Amsterdam)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Huub Beurskens en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Pantheïstisch uur (Huub Beurskens)

  1. Knap bij elkaar gezocht. Hij kan wel wat met taal, maar het ontroerd mij niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s