Derde gedicht voor Maria Magdalena (Paul Snoek)

Liefste met je lichaam medeplichtig
aan de schuld van dit gedicht,
mijn hooglied zal een laaglied zijn,
mijn kus een handvol rustig stof.

Je hart, je schonk het mij scheurend,
maar je lichaam je draagt het gedragen

als de schaduw van de vlinder die ik zocht,
als het sap van de rups, een behaarde,
omhuld door een vlinder.

Ik zeg, ik ben de dood aan dit gedicht,
de verte groeiend door nabijheid,
als aan mijn stem ontvalt de val der waarheid:

wie eenmaal eenzaam was, is eeuwig eenzaam.

(Bron: Gedichten voor Maria Magdalena/Manteau)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Paul Snoek en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Derde gedicht voor Maria Magdalena (Paul Snoek)

  1. Paul Snoek is een van mijn lievelingsdichters, die ik persoonlijk heb gekend. helaas was ik Maria Magdalena niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s