Maandelijks archief: maart 2015

Hart boven hard (Charles Ducal)

Zij die de wereld herleiden tot een portefeuille en op die schaal scherper kunnen zien waar de bron ligt, vullen almaar gulziger hun kruiken, denkend: wie de bron bezit, bezit ook de rivier. Hoeveel water dient geput om één portefeuille … Lees verder

Geplaatst in Charles Ducal | Tags: , | 1 reactie

Requiem – Auf den Tod eines Knaben (Rainer Maria Rilke)

Was hab ich mir für Namen eingeprägt und Hund und Kuh und Elefant nun schon so lang und ganz von weit erkannt, und dann das Zebra —, ach, wozu?   Der mich jetzt trägt, steigt wie ein Wasserstand über das … Lees verder

Geplaatst in Rainer Maria Rilke | Tags: , , , , | 1 reactie

Aan Luna (A.C.W. Staring)

NA DE BESCHOUWING VAN EEN’ LUCHTSTEEN Vrouw Maan ! (of moest het JONKVROUW zijn,         Trots Latmus wildernissen ?) Vrouw Maan ! de lamp heeft SCHIJNS genoeg;         Men kan uw WEÊRSCHIJN missen.   … Lees verder

Geplaatst in A.C.W. Staring | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het firmament (Nico Scheepmaker)

Dit is mijn stad, waar in het Vondelpark de boterbloemen mensen zijn geworden, die in een door Le Roy geschapen orde uit heel de wereld zijn bijeengeharkt. Zij zitten overdag bij ’t Monument te luisteren naar ’t getokkel van gitaren … Lees verder

Geplaatst in Nico Scheepmaker | Tags: , | Een reactie plaatsen

Sein (Lloyd Haft)

Doorkómen is doorbréken: zicht is nergens zacht. De tak kraakt. Stort neer. Wat je ziet is donker erachter. Want hemel is onze broeder niet, zien is geen lichter zijn. ’t Is een andere macht. Zie wanneer de aar opent – … Lees verder

Geplaatst in Lloyd Haft | Tags: , | Een reactie plaatsen

Deductum carmen (Hendrik Carette)

Onanerend als een oudtestamentische Onan ja, die zoon van Juda die zijn zaad op de grond liet versterven. Opgewekt als een nieuwe Ovidius Naso of onthutst en ontdaan in een onrein hol der ontucht. Op zoek naar een wijde opening … Lees verder

Geplaatst in Hendrik Carette | Tags: , | 1 reactie

L’invitation au voyage (Charles Bodelaire)

      Mon enfant, ma sœur,       Songe à la douceur D’aller là-bas-vivre ensemble!       Aimer à loisir,       Aimer à mourir Au pays qui te ressemble!       Les soleils mouillés … Lees verder

Geplaatst in Charles Baudelaire | Tags: , , | 4 reacties

Gedicht zonder Dom (Gerrit Komrij)

In Utrecht zit een gekke stad verborgen Die er niet uit wil. Soms verraadt ze iets, Gewoon maar op een doordeweekse morgen Of in een lichtval. Meestal is er niets. Het sleutelwoord is grijs. Het zonlicht staakt. De nevel danst … Lees verder

Geplaatst in Gerrit Komrij | Tags: , , | 2 reacties