Elegy (Robert Layzer)

I

Whenever we touched, I thought of the Lying-in Hospital.
Those women were big as the houses they hoped to fill,
Not slender like you: too bulky to be desired
But swollen and snug as after a Thanksgiving dinner.
They were digesting some really important secret
And I remembered, when you moved out of my arms,
That we had our own secrets to fill the room.

II

We slept. I dreamed or simply remembered a room
Where the laughter of nursing mothers lay like the hum
Of telephones on the air. A woman sat
On the edge of her bed and combed her hair and laughed,
Bare to the waist, the gentle curve of her back
Partly in shadows of the late afternoon
And partly illumined by my clear desire.

III

Your hand had slipped from mine and I was afraid
To wake you, if I took you in my arms,
From that ambiguous dream that smoothed your face
Into the semblance of complete content.
The moonlight picked out objects in the room.
What did I lack? The bed and books where there,
Your breathing, and the secrets of the room.

*************************

ELEGIE

I

Telkens als we raakten, dacht ik aan de kraamkliniek.
Die vrouwen waren ruim als de huizen die ze hoopten te vullen,
Niet slank als jij: te massaal om begeerd te worden
Gezwollen en behaaglijk als na Thanksgiving dinner.
Ze verteerden een of ander écht belangrijk geheim
En ik herinner me, dat, toen je uit mijn armen kroop,
Wij onze eigen geheimen hadden om de kamer te vullen.

II

Wij sliepen. Ik droomde of dacht zomaar: een kamer
Waar ’t lachen lag van zogende moeders zoals ’t gezoem
Van telefoons in de lucht. Een vrouw zat
Op de hoek van haar bed en kamde het haar en lachte,
Naakt tot het middel, de lieve boog van haar rug
Deels in de schaduw van de late middag
Deels verlicht door mijn zeer klaar verlangen.

III

Jouw hand was uit mijn hand gegleden, en ik vreesde,
Als ik je in mijn armen nam, je te wekken,
Uit die dubbelzinnige droom die zachtheid legde
Op je gelaat, tot een schijn van zeer volmaakte vrede.
In de kamer koos het maanlicht dingen uit.
Wat deed het mij? Bed en boeken waren daar,
Jouw ademhalen, de geheimen van de kamer.

(Bron: Amerikaanse poëzie van de 20e eeuw, Adam & Eva & De stad, Vertaling: Jo Stevens/Bart Bakker-Daamen N.V.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Robert Layzer en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Elegy (Robert Layzer)

  1. Wat is dat mooi! Prachtige vrouwenpoëzie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s