Jeker (Leon Herberghs)

Jeker




Soms is hij als een ritseling te horen,
heel zwak en ver achter een oude muur
dan weder schiet hij lachende naar voren,
een gelukzalig blinkend creatuur.

Hij dwaalt haast tastend in de stad verloren,
bezint zich lang en kent geen plaats of uur;
maar plotseling weerspiegelt hij een toren
en is tot in zijn diepste gronden puur.

Hij streelt de muren met zijn zachte handen
en laat de kruiden beven aan zijn borst:
hij zit zo vaak gevangen in de banden

van huizen of hij nimmer verder dorst;
maar verderop reikt hij tot aan zijn randen
en schrijdt voorbij en is een kleine vorst.

(Bron: Limburg, landschap & letteren/Stichting Achterland. Oorspronkelijk: De wereld van her – Pepijnse gedichten/Stichting Pepijnklinieken/Uitgeverij Herik)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Leon Herberghs en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Jeker (Leon Herberghs)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s