Clair-voyant. (Jac. van Hattum)

Ik heb de beker opgenomen
en hem geslingerd aan de wand;
toen is een lichte vlek gekomen;
de ganse muur werd transparant
en zelve werd ik clair-voyant.

Ik kreeg een inzicht in de tijden;
het komende werd mij onthuld;
ik zag de hel en al haar lijden
en wat aan wreedheid werd geduld:
d’apocalypsis scheen vervuld.

Verduisterd door aëroplanen
gaf nog de zon een bloedrood licht;
men kreet alom: “Amerikanen”;
de grond ging open en weer dicht;
de hele aarde scheen ontwricht.

Daar waren ronklibellen tussen
van andere vormen en structuur;
een hese stem krees: “Dat zijn Russen;
nu slaat Europa’s laatste uur”.
Het werd onhoudbaar op de duur.

De wereldsteden gingen onder;
niets bleef van Londen, van Berlijn;
men was verdoofd van helse donder;
verlost van alle angst en pijn.

Krankzinnigen, en zwaar gedrukten,
en hier en daar een laatste jood,
in kelders en in viaducten
en wat nog meer een schuilplaats bood:
de levende scheen dubbel-dood.

De levende werd aangevochten
door honger, cholera en pest;
zij, die in afval voedsel zochten,
knaagden een afgeknaagde rest
en vraten eigen vlees ten lest.

‘k Zag mannen gaan in witte kleren
en op hun hoofden bloeide een vlam;
ze trachtten schijnbaar af te weren,
wat als een zondvloed nader kwam;
een donk’re stem riep “Amsterdam”.

Dan zag ik kaarten, landen, delen;
en water, waar ik polders wist;
en nergens zag ik kinders spelen
en dorp aan dorp heb ik vermist;
had zich de cartograaf vergist?

De cartograaf had niet gegeven,
wat ik als kind toch had geleerd.
“Hier was eenmaal een bloeiend leven;
nu is de bodem omgekeerd:
Uw kennis zij daarmee vermeerd…….”

Zo sprak een stem. En weerom gleden
er beelden aan mijn oog voorbij:
de rest van Holland’s schoonste steden,
en, wat me nog het meeste zei,
de rest van Amsterdam daarbij…….

En even plots, als ’t was gekomen,
verdween het lichten van mijn wand;
en ‘k heb papier en pen genomen,
en schrijf, met zeer ontroerde hand:
“Dit zag
                    van Hattum
                                              Clair-voyant”.

Dec. ’42

(Bron: De nagels in het vlees/G.W. Breughel 1945)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jac. van Hattum en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s