Gedicht zonder Dom (Gerrit Komrij)

In Utrecht zit een gekke stad verborgen
Die er niet uit wil. Soms verraadt ze iets,
Gewoon maar op een doordeweekse morgen
Of in een lichtval. Meestal is er niets.

Het sleutelwoord is grijs. Het zonlicht staakt.
De nevel danst door kelders, steeg en nis
En straten waar het altijd zondag is.
Een knooppunt, lelijk in de knoop geraakt.

De stank en dat verdomde carillon!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon
En wordt de stad een stad om lief te hebben.

Steenklomp krijgt kleur. Het net van spinnenwebben
Wordt zelf een hersenspinsel. In de gracht
Drijft op een baar de prins die op me wacht.

(Bron: Boemerang en andere gedichten/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gerrit Komrij en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Gedicht zonder Dom (Gerrit Komrij)

  1. Leuk voor mij om te lezen! Ik heb zes jaar in Utrecht gestudeerd, maar de Dom was daar toen toch mijn gezel! En wie is die prins waar Komrij op wacht.?

  2. Ingrid zegt:

    Ik heb daar ook over nagedacht, maar moet een duidelijk antwoord schuldig blijven. Ik dacht o.a. aan Komrij’s vertaling van “Dood in Venetië”. In steden met water is een uitvaart via de grachten niet ongebruikelijk, denk ook aan Harry Mulisch. Ik dacht ook aan het gedicht: “Bij de dood van een prins”, dat hij schreef n.a.v. het overlijden van Prins Claus. In het lied dat Boudewijn de Groot zong, “Kinderballade” is er sprake van de waterprins die overlijdt. De dood speelt ook een voorname rol in Gerrits poëzie en overduidelijk in zijn laatste bundel “Boemerang”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s