Het firmament (Nico Scheepmaker)

Dit is mijn stad, waar in het Vondelpark
de boterbloemen mensen zijn geworden,
die in een door Le Roy geschapen orde
uit heel de wereld zijn bijeengeharkt.

Zij zitten overdag bij ’t Monument
te luisteren naar ’t getokkel van gitaren
terwijl de Amsterdammers naar ze staren:
niet een die hier zijn eigen jeugd herkent.

Maar wel de droom ervan: een vaag besef
dat dit het was wanneer je op je rug
de lucht bekeek, met alle sterren aan.

Maar ja, je had geen rugzak en geen lef,
en keerde haastig weer naar huis terug
als het je tijd werd om naar bed te gaan.

(Bron: Hopper’s Holland/Erven Thomas Rap. Opgenomen in: Wie zegt dat ik na veertien regels zwijg? Bloemlezing uit Nederlandse sonnetten van 1966 tot 1980/C.J. Aarts)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Nico Scheepmaker en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s