Storm (Jacques Perk)

De storm loeit door den hollen bouwval — gierend
  Beukt hij en brokt met vuisten reuzesterk,
En golft door ’t riet in ’t water, dat hij tierend
  Opzwalpt en neêrklotst met zijn stalen vlerk;

Dan, woester woede nog de toomen vierend,
  Schiet hij de zwarte wolken in van ’t zwerk
En wringt ze saâm, ze met zich medeslierend
  Langs ’t aangezicht der maan, waar ’t vale merk

Der angst op ijst — En wen die storm onmachte
  Bleek in ’t omrotste meer blikt, deint haar ’t hoofd
  Strak aan, dat stille Dood wenkte uit het leven ….

Zoo stormt het door mijn borst, waar de gedachte
  Spokend met steenen blik de liefde dooft,
    Die ik gestorven in mijn ziel voel zweven.

(Bron: Jacques Perk, Gedichten/Tjeenk Willink)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jacques Perk en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s