Een symfonie van stilte en rouw (Hendrik Carette)

de derde, opus 36, van Henryk Górecki


                                                                Laat de geschiedenis recht spreken
                                                        en het vonnis van de vervloeking vellen.
                                        Tadeusz Kantor, Het kunstwerk als gevangenis


Een warme sopraan met de wonderlijke naam Dawn Upshaw
zingt aanhoudend langzaam en klaagt de aarde en de hemel aan.

Plots één kille noot uit een Steinway die verlamt als een sidderaal
en een regiment ruiters in ulanenjasjes en met hoge rijlaarzen nadert.

Uit een somber arsenaal rijst het trillende beeld van die Poolse lansiers
die samen met hun stervende paarden neerzijgen in een blinde dolage.

Polen werd dan wel meer dan veertig werst naar het westen verschoven.
Polen verloor ook haar met wit bont omzoomde paletot en haar emballage.


(Bron: Een zeemeermin aan de monding van het Zwin/Poëziecentrum. Noot: De werst is een oude Russische lengtemaat uit tsaristische tijden. Een werst is 1066,78 meter.)


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hendrik Carette en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s