Hout des levens (Herman van den Bergh)

Ginds in Bologna zijn tachtig heiligen gehuisvest
op piedestallen, in rijen opwaarts langs
het booggewelf, tot waar de hoofden
elkaar ontmoeten in de kalot
van de koepel

Beelden kunnen welken als zieke bomen,
de hand die de pen voert is ten prooi
aan gallig verval, en een mantel
hoogst kunstig geschulpt
uit eikenhout

valt uiteen. Ja waarlijk groot verlies
is ‘t, niet vijfhonderd jaar geleden
geleefd te hebben, toen in volle fleur
deze figuren alle waren
van één tint.

Nu – een controverse in wit en zwart –
zien de gerestaureerde heiligen neer, de rechter-
hand van een is nieuw van glanzend pitchpine
en de romp van een ander
leprozig

als een mozaiek. Heel aan ’t einde leest
een oude man een nieuw boek, ’t kleed
valt van de brede schouders neer
zonder een breuk
noch vlek.

(Bron: Stenen Tijdperk/Em. Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Herman van den Bergh en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s