Gedicht met zeewater geschreven (Paul Snoek)

Ziet, schier leeg en schreeuwerig is de zee nu
vol schilfers van te diep gestorven vissen.
De zachtste schelpen missen hun povere broosheid
en zijn heel kort doorzichtbaar als een zenuw.

Verlaten handhaven de dunne planten zich niet langer.
Zwemmen is bijna onmogelijk voor hen
en ook de kans op adem halen is aanzienlijk
verminderd en wellicht weldra
door murwe weduwen verboden.

Zouter is het zeefruit van de oceanen nog,
maar ook hun zeeschuim lijkt op tijdelijke onsmeltbare
hagel. De zouten eeuw van de zee is ten einde.
Ook die van het zogende zand, het welriekende zog
van enige vreemde schepen, grijs en onleesbaar.
Ja, zo is het.

(Bron: Gedichten 1954-1970/Manteau)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Paul Snoek en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s