Estaminet de l’Esperance (Anton van Duinkerken)

Lang is het murenwit vervaald,
maar in zijn eikenhouten lijst
verhaalt
een schoon poëem de levensloop van stichters,
die het uitbundig prijst.

Hier is het leven niet luidruchtig meer:

Minnaars verdromen er
hun prille smarten.
De jongste stamgast is vergrijsd.
En twee verlopen dichters
komen er
een enk’le keer
biljarten.

(Bron: Verzamelde gedichten/Uitgeverij Het Spectrum)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Anton van Duinkerken en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Estaminet de l’Esperance (Anton van Duinkerken)

  1. Paperona zegt:

    Misschien ga ik er ook maar eens een portje drinken ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s