In een ligstoel (Dirk van Bastelaere)

De wolken komen aan op de deur
en steken de brand in de glazen.

Tussen de blik aangebonden door het vervluchtende
dat op hem toezeilt in een lijster die tegen de ruit opbotst
en de beweging erna, als hij opstaat, is hij in die mate
    versponnen
dat de inertie opgloeit als gif
in zijn bril.

Later houdt de avond
zijn gezicht in het zwart en de avond valt stil.
Dan legt de traagheid
van de schuur zich in hem neer en brengt onbruik over
het roestend gereedschap,
de romboëder, een houten kogel, de lijster
waarin het niet langer bloedt.

Het wachten hier
kent zijn gelijke niet
tenzij in een ligstoel
omringd door de rietvlakte die achteraf werd gewonnen op de
  rivier.

(Bron: Diep in Amerika/Atlas)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Dirk van Bastelaere en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op In een ligstoel (Dirk van Bastelaere)

  1. Een meditatief, bedachtzaam gedicht. Dank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s