Kentering (Truus Gerhardt)

De oogst is lang geborgen: op ’t beroofde
land ligt grauw de treurnis om vervlogen zomer.
Een dunne regen druilt uit de uitgedoofde
lucht afwezig neer. Droefgeestig droomen
verloren hoeven onder stervend loover
en somber staren in de natte tuinen
de donkre dahlia’s: de laatste kleuren dooven.
Eenzelvig momplend dwaalt door de olmenkruinen
een moede wind, die langzaam ze ontbladert….
Reeds trekken ’s nachts de wilde ganzen over:
De zorgelooze dagen zijn voorbij: De winter nadert.

(Bron: Laagland/P.N. Kampen & Zoon N.V.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Truus Gerhardt en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Kentering (Truus Gerhardt)

  1. prachtig hoe de archaïsche toon van dit gedicht het thema versterkt. Goede gedichten worden sterker met de jaren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s