Krantenlezen is gevaarlijk (Herman de Coninck)

Toen ik keurige kasteeltjes
bouwde in de zandbak,
werden mijn haastige kuilen vol-
gebulldozerd met lijken

en wanneer ik gewassen en gekamd
naar school liep, ontploften er
telkens als ik op een betonbarst stapte
rode granaten.

Nu, volwassen en
geletterd, zit ik in mijn fauteuil
zo rustig als een lont

en de jungles staan in de fik, het struik-
gewas zit bomvol soldaten,
namen op moeilijke landkaarten
gaan in rook op.

Ik ben de oorzaak, ik ben een stapel chemisch
speelgoed, mijn lichaam
een dodelijk bedenksel,
liefdevol strek ik mijn armen als pistolen,
mijn goeie bedoelingen zijn volstrekt funest.

Zelf mijn
passieve ogen veranderen al wat ik zie
in zwart en wit gepokte
oorlogsfoto’s, hoe houd ik het
tegen

krantenlezen is gevaarlijk.

Telkens als ik een toets aansla
op mijn elektrische schrijfmachine,
schrijven van vredige bomen

ontploft er weer een dorp.

(Bron: De gedichten/Arbeiderspers)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Herman de Coninck en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Krantenlezen is gevaarlijk (Herman de Coninck)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s