Waar we niets van weten/De que nada se sabe (Jorge Luis Borges)

La luna ignora que es tranquila y clara
y ni siquiera sabe que es la luna;
la arena, que es la arena. No habrá una
cosa que sepa que su forma es rara.

Las piezas de marfil son tan ajenas
al abstracto ajedrez como la mano
que las rige. Quizá el destino humano
de breves dichas y de largas penas

es instrumento de otro. Lo ignoramos;
darle nombre de Dios no nos ayuda.
Vanos también son el temor, la duda

y la trunca plegaria que iniciamos.
¿Qué arco habrá arrojado esta saeta
que soy? ¿Qué cumbre puede ser la meta?

=====================

Vertaling: Wouter Noordewier

De maan weet niet dat ze stil en helder is,
heeft van haar maan-zijn zelfs geen weet;
het zand weet niet dat het zand is. Geen ding
beseft het vreemde van zijn vorm.
De ivoren stukken zijn het abstracte
schaakspel even vreemd als de hand
die hen verzet. Misschien is het menselijk lot
van kort geluk en lang verdriet
het instrument van de Ander. Dat weten we niet;
hem God noemen helpt ons niet.
Vergeefs zijn ook de angst, de twijfel
en de gesmoorde smeekbeden die in ons opwellen.
Welke boog heeft de pijl die ik ben
afgeschoten? Welke top kan de roos zijn?

(Bron: Met de dood speel je niet, Zuidamerikaanse gedichten/de Prom)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jorge Luis Borges en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Waar we niets van weten/De que nada se sabe (Jorge Luis Borges)

  1. Voor mij de eerste keer dat ik zo’n mooi, diepzinnig gedicht lees van de grote Borges. Bedankt, Ingrid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s