IV REFUGE (Cees van der Pluijm)

In ’t eerste ochtendlicht zag ik hem staan
Een reiger haast, zo roerloos; geen gerucht
Ontging aan zijn gestalte. Maar gespannen
Was elke spier, gereed om toe te slaan

En alles zweeg van diep ontzag. Beducht
Voor kracht die met geen woord leek uit te bannen
De taal zou aan zichzelf ten onder gaan
Formules zouden falen. Zonder vrucht
Zou ’t pogen zijn elk onheil af te weren

Ik heb zijn hoge zwijgen niet verstoord
Maar waagde ’t evenmin mij om te keren
Ik staarde maar wat naar de vale lucht
En ik begreep. De dichter maakt het woord
Het woord de taal: de vluchter maakt de vlucht

(Bron: GOFFERT 1987 uit: Van liefde en een niet te lessen dorst, Gedichten 1998 – 1973/Féminin Littéraire)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Cees van der Pluijm en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op IV REFUGE (Cees van der Pluijm)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s