The Man in the Tree/De man in de boom (Mark Strand)

I sat in the cold limbs of a tree
I wore no clothes and the wind was blowing
You stood below in a heavy coat
The coat you are wearing

And when you opened it, baring your chest
White moths flew out and whatever you said
At that moment fell quietly onto the ground
The ground at your feet

Snow floated down from the clouds into my ears
The moths from your coat flew into the snow
And the wind as it moved under my arms
Under your chin, whined like a child

I shall never know why
Our lives took a turn for the worse, nor will you
Clouds sank into my arms and my arms rose
They are rising now

I sway in the white air of winter
And the starlings cry…lies down on my skin
A field of ferns covers my glasses; i wipe
Them away in order to see you

I turn and the tree turns with me
Things are not only themselves in this light
You close your eyes and your coat
Falls from your shoulders

The tree withdraws like a hand
The wind fit into my breath yet nothing is certain
The poem that has stolen these words from my mouth
May not be this poem

=======================================================

Vertaling door H.C. ten Berge

Ik zat in de koude takken van een boom.
Ik droeg geen kleren en het waaide.
Jij stond beneden in een loden jas,
de jas die je draagt.

En toen je die opende en je borst ontblootte,
vlogen er witte nachtvlinders uit, en wat je ook zei
op dat ogenblik, het viel kalm op de grond,
de grond bij je voeten.

Sneeuw dwarrelde uit de wolken omlaag in mijn oren.
De vlinders uit je jas vlogen in de sneeuw.
En terwijl de wind zich roerde onder mijn armen, onder mijn kin
jammerde hij als een kind.

Ik zal nooit weten waarom
ons leven een kwade keer nam, en jij evenmin.
Wolken zonken in mijn armen en mijn armen rezen omhoog.
Ze rijzen nu omhoog.

Ik zwaai in de witte winterlucht
En de kreet van de spreeuw strijkt neer op mijn huid.
Een veld vol varens bedekt mijn bril; ik veeg ze weg
om jou te zien.

Ik draai en de boom draait met mij mee.
De dingen zijn niet alleen zichzelf in dit licht.
Je sluit je ogen en je jas
valt van je schouders,

de boom trekt terug als een hand,
de wind past in mijn adem, toch is er niets zeker.
Het vers dat deze woorden uit mijn mond stal
is misschien dit vers niet.

(Bron: Op een mat van gele veren, Poëzievertalingen 1968-2003/Athenaeum-Polak & Van Gennep. Oorspronkelijk: Reasons for Moving/Athenaeum)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in H.C. ten Berge, Mark Strand en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op The Man in the Tree/De man in de boom (Mark Strand)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s