Zacht voor jou (Clem Schouwenaars)

Ik ben geen vermoeide krijger,
geen grijsaard in een slaap van vele jaren.
Hamert niet de hoefslag in mijn woord
van jonge, bronstige paarden?
Wie overmoedig daalt in kraters
en klatergoud vergruist, noem ik mijn broeder.

Maar ik zal zacht zijn,
zacht zijn voor jou,
teder spreken en niets vergeten.

Orkanen splijten om het huis,
het hout huilt in de storm van middernacht
en kinderen huilen om het breken van de kruinen,
grijpen met hun handen onze handen
en wie bezit nog handen zonder angst?
Ik wilde een witte springvloed over de aarde,
een zondvloed zuiverend de zeven werelddelen.

Maar ik zal zacht zijn,
zacht zijn voor jou,
teder spreken en niets vergeten.

Ik zie de ogen van grijze geraamten
rond de tafels van vretende generaals,
ik zie het in de krant, ik haat de krant,
het vuil kleeft aan mijn vingertoppen
zwart van leugen, zwart als de rook
van het brandend dorp, zwart als de rook
op de foto van het brandend dorp
met zwarte lijken op de zwarte grond
met kleine meisjes op de zwarte grond
geschonden op de lijken van hun moeders.

Maar ik zal zacht zijn,
zacht zijn voor jou,
teder spreken en niets vergeten.

En niets vergeten:
geen mes voor moord gewet,
geen koord tot strop geknoopt,
geen metaal tot brandmerk geslagen,
geen steen tot stenigen geraapt,
in Alabama,
geen twijg tot zweep geraapt,
geen hout tot martelkruis geslagen,
geen doek tot blinddoek geknoopt,
geen mes voor moord gewet.

Maar ik zal zacht zijn,
zacht zijn voor jou,
teder spreken en niets vergeten.

Mijn stem bloedt om schoonheid,
ik roep om liefde met gefolterde tong,
ik schreeuw het in het oor van slapende burgers,
slagroom morsend op hun slappe buik,
ik schreeuw in het gelaat van blinde zwelgers,
in de nek van vluchtende prelaten,
ik schreeuw om een liefde bloedend van schoonheid.

En zo zal ik zacht zijn,
zacht zijn voor jou,
teder spreken en niets vergeten,
zacht zijn en teder spreken
voor jou, mijn schoonheid en mijn bloed,
mijn liefde en mijn schreeuw om liefde,
teder spreken en niets vergeten,
geen zwart om het zwart van je ogen,
geen storm om het hijgen van je mond
als hijgt je mond om middernacht,
geen Alabama om de tropenvruchten van je borst,
zo zal ik zacht zijn,
mijn liefde en mijn bloed,
teder spreken en niets vergeten.

Omdat ik je liefheb
geef ik je de vrede van roerloze kruinen,
de stilte van een Kafkastraat in Praag,
het licht van witte berken in Bohemen.

Omdat ik je liefheb
maak ik je zacht en teder als mijn spreken
tot je liefde en je bloed.

Omdat ik je liefheb
zal ik van je schoonheid niets vergeten.

(Bron: Gedichten 1956-1970/Davidsfonds)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Clem Schouwenaars en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Zacht voor jou (Clem Schouwenaars)

  1. canxatard zegt:

    Mooi… gelukkig diegene die zo bemind wordt …

  2. Prachtige litanie van de Liefde!

  3. Filip zegt:

    Prachtig gedicht Ingrid.
    Altijd gehouden van de poëzie van Schouwenaars.
    Ook zijn romans wisten me te bekoren in mijn jeugdjaren.
    Te vroeg gestorven schrijver.

    • Ingrid zegt:

      Dag Filip,

      Opgevoed met de Nederlandse literatuur en poëzie kende ik deze schrijver niet. Ik ben hem ook nooit eerder tegengekomen in bloemlezingen of gewoon in de boekwinkels. Totdat ik de bundel waaruit ik dit gedicht koos in de kringwinkel aankocht. Ik vemoed dat hij een beetje geboycot werd gezien zijn houding tegenover de kerk en later tegenover de loge – rekening houdend met het tijdperk waarin hij schreef. Spijtig wel, want ik wil zijn werk graag nader ontdekken.

      • Filip zegt:

        Klopt Ingrid, in de jaren 1960/70 keken wij naar het Noorden, omgekeerd was nog minder het geval :-). In die jaren was Schouwenaars “hot” in Vlaanderen (niettegenstaande zijn kritiek op alle mogelijke levensbeschouwingen). Ik herinner me dat een medestudent in zijn opleiding Germaanse filologie zelfs zijn thesis schreef over de hoofdfiguur in zijn boek “De Seizoenen”. Zijn proza is op vandaag wellicht een beetje gedateerd omdat het nogal kadert in de tijdsgeest van de jaren 1960/70, maar hij was toch een rasverteller hoor. Zijn poëzie staat nog als een huis. Veel plezier op de ontdekkingstocht. En Ingrid, bedankt voor al die pareltjes die regelmatig in mijn brievenbus vallen :-).

  4. bertdeben zegt:

    een hele mooie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s