ERG EENZAAM OOK (Bart Moeyaert)

erg-eenzaam-ook

 

Met roven heeft hij het niet nauw genomen,

en eerlijk is het bijgevolg nog nooit gegaan.

Van haar heeft hij het hart gestolen, zijn ogen

heeft hij blind gemaakt, en nu heeft hij besloten

om zijn dromen te geloven, nu deelt hij niets meer,

ook niet het licht waarin hij staat.

Hij neemt alleen, hij neemt bijvoorbeeld aan

dat wij voor hem gaan knielen, het liefste nog

op onze ziel, maar wij zijn goed in schijn

en blijven van onszelf, al buigen we nog dieper

dan hij vraagt en vegen we de grond waarop hij loopt

met onze haren, we delven tegelijk zijn koninkrijk,

het is erg koud daar, erg benauwd, erg vuil,

maar hij zal blij zijn in zijn kuil.

 

 

 
Dit gedicht werd geschreven voor ‘Lyrisch van Rembrandt’, een project van Poetry International. Twintig dichters werd gevraagd een gedicht te maken bij een schilderij van Rembrandt. Moeyaert koos voor ‘Jozef vertelt zijn dromen’ (fragment van dit schilderij ter illustratie).

(Bron: Mijn tweede stem, Gedichten uitgezocht en toegelicht door Guido Lauwaert/Knack poëzie)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bart Moeyaert en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ERG EENZAAM OOK (Bart Moeyaert)

  1. bert zegt:

    een gedicht dat ik kan blijven herlezen – een absolute favoriet van mij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s