Opdracht (Jean Pierre Rawie)

Het lijkt maar weinig wat ik zag
op deze najaarsmiddag.
Ik liep wat doelloos door de stad
omdat ik niets om handen had,

en heb in een plantsoen gezien
een meisje van een jaar of tien
dat bladeren tezamen bond
die zij onder bomen vond.

Misschien dat het een opdracht was,
een herfststukje voor in de klas,
maar zij droeg alles voor zich heen
als Birnam Wood naar Dunsinane.*)

Het was alsof, terwijl ik keek
de tijd weer omgekeerd verstreek,
en of ik, zonder spijt of schuld,
een kinderhart is zo gevuld,

daar zelf iets aan het zoeken was
waar ik, een leven later pas,
van weet dat het onmisbaar is
nu ik het mis.

(Bron: Geleende tijd/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Jean Pierre Rawie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Opdracht (Jean Pierre Rawie)

  1. uvi zegt:

    de weemoed van een herfst… mooi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s