Voor haar alleen (Louis de Bourbon)

                            XIX

Dan kwam de zomer en de herfst
het onafwendbare bederf
wie zoveel sterven heeft aanschouwd
raakt met den eigen dood vertrouwd
het bloed verschaalt, de hand verkleurt
die mij den laten beker beurt.

De dagen raken uitgeteld
de laatste stuivers van het geld
dat ik verspilde in overvloed
toen het lente was in hart en bloed
het is dit duistrend avondlicht
dat zich op prille beelden richt.

Niets heeft dit hart zó fel gewond
dan ’t zwijgen van haar bleke mond
die droeve, wereldwijde klacht
die mij vervolgt bij dag en nacht
dat bleef de diepste herinnering
bij aller dingen wisseling.

(Bron: Voor haar alleen, een cyclus gedichten, gewijd aan de nagedachtenis van de moeder van de auteur/A.J.G. Strengholt’s Uitgeversmaatschappij N.V.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Louis de Bourbon en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s