Trekvogels (Hubert van Herreweghen)

De Zomer die ons heeft bedrogen;
O weemoed dien de Herfst ons leert.
Boven de wolken, trage en hooge,
een zwarte vogel vóór mijn oogen,
die naar het Zuiden keert.

Magische vlucht der wilde ganzen
en kraanvogels met luid gekrijsch
over het land vol gouden glansen.
Dan valt de schaduw die den ganschen
Winter verduistert, tot de nieuwe reis.

Ontvanklijk hart, kwetsbare zinnen,
er is geen honk in Oost of West
of gij zijt rusteloos, er binnen.
Leert toch het leven te beminnen
of wat er van het leven rest.

(Bron: DBNL/Dietsche Warande en Belfort, Jaargang 1945)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hubert van Herreweghen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s