Soldier Henry ontwaakt in Poperinge (Hendrik Carette)

                                                Soldaat H. was de enige deserteur die niet
                                                werd gefusilleerd en zelfs terug naar
                                                Engeland werd gezonden. Toen hij die dag
                                                ontwaakte vreesde hij de dood met de kogel.


Ik lig hier al veel langer
dan ik dacht.
– Geef mij mijn bijbel
en een glas koud bier.

Mijn lijf kleeft aan de lakens
door de koorts en het zweet.
– Dit is geen gevangenis
en ook geen ziekenboeg.

Wanneer word ik berecht?
Niemand die het weet.
– Ik liep weg van die frontstrijd
met die schreeuwende sergeant.

Mijn kaki uniform hangt leeg
op de stoel naast het bed.
– Wat bonst zo door mijn hoofd?
En zie nu hoe ik beef.


(Bron: Met dank aan de auteur die dit gedicht schreef bij gelegenheid van de tentoonstelling ‘De dood met de kogel’, Poperinge.

Op het grondgebied Groot-Poperinge zijn opvallend veel soldaten gefusilleerd: 14 Fransen, 24 Britten, 2 Canadezen en een Chinees. Achter het front konden de troepen terecht voor ontspanning en vertier, maar tegelijkertijd vonden er krijgsraden plaats en werden soldaten ter dood veroordeeld voor zaken als desertie, moord en insubordinatie. Op Poperinge New Military Cemetery liggen 17 geëxecuteerde soldaten begraven, een triest record. In de gevangenis van het stadhuis brachten terdoodveroordeelde soldaten hun laatste nacht door. Minstens vier militairen werden op de binnenkoer van het stadhuis geëxecuteerd. De dodencellen zijn vandaag getuige van die grimmige pagina uit de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog.

Het executieverhaal is nog lang niet afgerond: “In Groot-Brittannië, Canada en Nieuw-Zeeland werden de gefusilleerde militairen gepardonneerd. Ze worden erkend als oorlogsslachtoffer. Families van Belgische gefusilleerde soldaten ijveren in ons land nog steeds voor excuses van de overheid. Een wetenschappelijke commissie buigt zich nu over de elf dossiers van de Belgische gefusilleerde soldaten. Het onderzoek moest in 2015 zijn afgerond maar voorlopig is het nog wachten op de resultaten. Misschien pakt de overheid in 2018 uit met excuses, als slot van de herdenkingsperiode. Dat zou mooi zijn.”)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hendrik Carette en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s