Genese (Nuno Júdice)

Elk gedicht begint des ochtends, bij zonsopgang. Zelfs
als men de zon niet ziet (dat wil dus zeggen, regenlucht)
verklaart het gedicht alles, het geeft licht aan de aarde,
aan de hemel, en met wolken tussendoor
– licht hindert, als het overmatig is. Daarna stijgt het
gedicht op met de nevelen die de dag met zich sleept,
kruipt in de kruinen van de bomen, zingt met de vogels
en stroomt met de beken die niemand weet waarvandaan
ze komen en niemand weet waarheen ze gaan. Het
gedicht vertelt hoe alles is gemaakt: behalve het gedicht
zelf, dat begint bij een grijs toeval, zoals deze ochtend, en
eindigt, eveneens bij toeval, met de zon die bijna opkomt.

===============================

Todo o poema começa de manhã, com o sol. Mesmo
que o poema não esteja à vista (isto é, céu de chuva)
o poema é o que explica tudo, o que dá luz
à terra, ao céu, e com nuvens à mistura – a luz incomoda
quando é excessiva. Depois, o poema sobe
com as névoas que o dia arrasta; mete-se pelas copas das
árvores, canta com os pássaros e corre com os ribeiros
que vêm não se sabe de onde e vão para onde
não se sabe. O poema conta como tudo é feito:
menos ele próprio, que começa por um acaso cinzento,
como esta manhã, e acaba, também por acaso,
com o sol a querer romper.

(Bron: A codenscendência do ser/Assírio & Alvim. Opgenomen in: Het Gevleugelde Woord/POINT. Vertaling: August Willemsen)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Genese (Nuno Júdice)

  1. canxatard zegt:

    Mooi, bemoedigend, inspirerend … dankjewel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s