Brot und Wein (Friedrich Hölderlin)

An Heinse

1

Ringsum ruhet die Stadt; still wird die erleuchtete Gasse,
  Und, mit Fackeln geschmückt, rauschen die Wagen hinweg.
Satt gehn heim von Freuden des Tags zu ruhen die Menschen,
  Und Gewinn und Verlust wäget ein sinniges Haupt
Wohlzufrieden zu Haus; leer steht von Trauben und Blumen,
  Und von Werken der Hand ruht der geschäftige Markt.
Aber das Saitenspiel tönt fern aus Gärten; vielleicht, daß
  Dort ein Liebendes spielt oder ein einsamer Mann
Ferner Freunde gedenkt und der Jugendzeit; und die Brunnen
  Immerquillend und frisch rauschen an duftendem Beet.
Still in dämmriger Luft ertönen geläutete Glocken,
  Und der Stunden gedenk rufet ein Wächter die Zahl.
Jetzt auch kommet ein Wehn und regt die Gipfel des Hains auf,
  Sieh! und das Schattenbild unserer Erde, der Mond,
Kommet geheim nun auch; die Schwärmerische, die Nacht kommt,
  Voll mit Sternen und wohl wenig bekümmert um uns,
Glänzt die Erstaunende dort, die Fremdlingin unter den Menschen,
  Über Gebirgshöhn traurig und prächtig herauf.

=====================

BROOD EN WIJN

voor Heinse

1

Rondom de stad, die rust; ’t wordt stil in de verlichte straat,
  de wagens ruisen in hun tooi van toortsen weg.
Verzadigd van de vreugde overdag zoeken de mensen in hun huizen rust
  en op zijn kamer buigt een man zich wijs en welgezind
over verlies en winst; weg zijn druiven en bloemen:
  de nijvere markt rust van haar handwerk uit.
Uit tuinen klinkt het verre spel van snaren; misschien
  speelt daar een minnende ziel of een eenzame die aan zijn
verre vrienden denkt en aan zijn jeugd; en de fonteinen
  ruisen eindeloos en fris bij ’t geurend bloembed.
Stil in het schemerlicht hoor je gelui van klokken
  en de uren indachtig roept de waker de tijd.
De wind staat op en hij beweegt de kruinen van het bos,
  kijk, ook de maan, het schaduwbeeld van onze aarde,
komt heimelijk nabij; de dwepende, de nacht
  vol sterren komt, hoe glanst hij daar de wondere,
hoe weinig met ons lot begaan en vreemd onder de mensen
  die mooi en droef over de hoge heuvels rijst.

(Bron: Hölderlin, De mooiste gedichten/Davidsfonds. Vertaling: Piet Thomas en Ludo Verbeek)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Friedrich Hölderlin en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Brot und Wein (Friedrich Hölderlin)

  1. liviavandermeulenskynetbe zegt:

    ‘…wohl wenig bekümmert um uns…’: mooie, maar afstandelijke poëzie. In deze moeilijke tijd stemt dat niet vrolijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s