Vereenzaamd mens (Vic Reinders)

Nu is het herfst en avond en een dove
en dode mist wolkt over ’t lege land,
de paden lopen dood langs dode hoven
in moer, met bomenschimmen schaars omrand.

Vereenzaamd mens door leegte en stilte dwalend,
zoek ik de koestring wèèr der luide stad,
en, even soms, bij schelle straathoek dralend,
hervind ik iets, van wat ik eens bezat:
de hoop in veiligheid te zijn geborgen,
tussen de mensen mens met eender leed
en eendre vreugd, een zelfde hoop op morgen, –
en, diep in ’t hart, een lied, dat niemand weet.

(Bron: Druppels van stilte, een beperkte keuze uit het reeds verschenen en nagelaten werk van de op 14 juni 1961 overleden dichter VIC REINDERS werd in opdracht van zijn echtgenote, Mevr. J. Reinders-Thijssen, door enkele van zijn vrienden samengesteld en een jaar na zijn dood uitgegeven.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Vic Reinders en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s