Binnenskamers (Alfred Kossman)

time-spiral-680x340-1436399501

 

1

Theegeur en bloemengeur, wij hebben lief,
de regen klettert klaaglijk aan de ruiten,
ik sluit de regen en de wereld buiten,
vergeet de dagen en hun ongerief.

Vergeet de wereld? In de lampeschijn
zie ik hoe vriendelijk wij erop vertrouwen
dat als de jaren zich met smaak ontvouwen
wij arm van rijkdom, dwaas van wijsheid zijn.

Als wij hier samen zijn, zijn wij bevrijd
en wat de avond aangaat wel geduldig.
Maar is de wereld schuld of zijn wij schuldig
aan onze afmattende onzekerheid?

2

Vier klokken tikken in mijn kamer de tijd
en ik lig in ik luister.
Vier klokken tikken in mijn kamer de tijd,
vier klokken tikken mijn tijdelijkheid,
het voorbijgaan, de spijt.
Ik ben tot niet veel bereid.
Vier klokken tikken de tijd.

En ik denk: mis ik altijd het uur
of mis ik altijd het vuur?
En ik denk: Tegen welke natuur
gaat het in dat ik werk en beid?
De weggetikte minuut
had wellicht dit geheime dispuut
om gedroomde kansen beslist.
Het verkwanseld, mishandeld jaar
heeft wellicht met een enkel gebaar
mij gewezen op wat ik niet wist.

Grijp ik niet of is er geen vrucht?
Adem ik niet of is er geen lucht?
Vier klokken tikken in mijn kamer de tijd,
vier klokken tikken mijn tijdelijkheid,
vier klokken tikken door ’t duister
op een redeloze, eeuwige vlucht.
En ik lig en ik luister.

(Bron: Gedichten 1940-1965/Querido)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Alfred Kossman en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s