iedere nieuwe dag (Ad Maas)

iedere nieuwe dag ervaar ik als een feest
alsof ik steeds een expositie open
en van mezelf het mooiste werk kan kopen:
het oeuvre dat nog nooit op reis is geweest.

de volle wanden zijn in voluten gevat,
de beelden bevolken mijn banken en stoelen,
ik loop voortdurend hun presentie te voelen.
ik ben zo wél, óók, mijn eigen museumschat.

ik open noch sluit de dag met kunstjargon,
de vreemdste taal die ik nooit begrijpen kon.
ik laat mijn ogen liever overvloedig genieten.

en valt het licht uit mijn ogen ooit stil,
dan sneuvelen mijn werken als vrienden van goede wil,
omdat ze, voortijdig voor mij, het leven al lieten.

(Bron: weten we elkaar nog, gedichten ad maas/intho)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ad Maas en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s