Vredig de avond (A. Sjlonski)

Vredig de avond als na een bezworen oproer
wanneer de toorn zijn groene ogen dooft.
Nu bloeit de mens alleen van binnen —
lange gedachten denkt hij als een boom.

Schroomvallig glimlachend sluipt iedere gedachte
op de tenen naar het levende en het gestorvene
en Gods hand liefkoost zachtmoedig
de gladgestreken wol van zee en schaap.

Op avonden als deze dringt het tot mij door
dat ik van vreemdeling inwoner ben geworden
en dat de wereld mij nog nooit tevoren
zo liefelijk en vredig hield omvat.

Moeder maan dekt onze tafel.
Zittend op vochtig gras schuiven wij aan
en luisteren hoe zij onhoorbaar
de zegen uitspreekt over ons goede brood.

(Bron: 1900-1950 bloemlezing uit de moderne poëzie in Nederlandse vertaling, samengesteld door Sybren Polet, vertaling: L. Fuks en Hanny Michaelis/De Bezige Bij)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in A. Sjlonski en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s